ΧΑΡΙΣΙΑΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΡΧΕΙΟ ΕΦΕ
ΧΑΡΙΣΙΑΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ (ΝΤΙΜΗΣ) 1911-1993 (EFIAP)
Ο Δημήτρης Χαρισιάδης (Ντίμη, τον αποκαλούσαν οι φίλοι του), γεννήθηκε το 1911
στη Καβάλα. Προερχόταν από μεγαλοαστική οικογένεια που ήρθε στην Αθήνα το 1920. Διέθετε εξαιρετική μόρφωση, αφού σπούδασε Χημεία στο πανεπιστήμιο της Λωζάνης.
Αφετηρία της φωτογραφικής του πορείας απετέλεσε το αλβανικό μέτωπο (1940), όταν ο Δημήτρης Χαρισιάδης ως έφεδρος αξιωματικός και επίσημος φωτογράφος του στρατού, απαθανάτισε τη ζωή των στρατιωτών στο μέτωπο και την επέλαση των Ελληνικών στρατευμάτων στην Βόρεια Ήπειρο.
Λόγω της γλωσσομάθειάς του μετατίθεται στην Αθήνα όπου καταγράφει με εξαιρετική λεπτομέρεια τις δύσκολες συνθήκες διαβίωσης των πολιτών στη διάρκεια της κατοχής. Ως ανταποκριτής του ευρωπαϊκού τύπου, φωτογράφησε τα «Δεκεμβριανά» και τον «Εμφύλιο».
Μετά την απελευθέρωση και για λογαριασμό των ξένων αποστολών βοήθειας, τεκμηρίωσε φωτογραφικά την άφιξη και τη διανομή της αμερικανικής βοήθειας προς τη χώρα μας (UNRA). Αργότερα, με εντολή του Υπουργείου Ανασυγκρότησης, κατέγραψε φωτογραφικά την οικονομική ανάκαμψη της χώρας και τα μεγάλα έργα.
Υπήρξε από τους πρωτεργάτες της ίδρυσης της Ελληνικής Φωτογραφικής Εταιρείας, το 1952. Από το 1956 έως το 1985 διατηρούσε το γνωστό φωτογραφικό πρακτορείο «Δ.Α. Χαρισιάδης» με το συνεργάτη του Διονύση Ταμαρέση. Συνεργάσθηκε με το πρακτορείο Associated Press , το περιοδικό Life και το δίκτυο CBS. Φωτογράφιζε με συστηματικότητα, επιμέλεια και οργάνωση όλη την κίνηση της επικαιρότητας με τους συνεργάτες του, προτιμώντας συνήθως το μεσαίο φορμά, όμως παρόλο τον επαγγελματικό του φόρτο πάντα έβρισκε χρόνο να φωτογραφήσει για τον εαυτό του.
Στο πλαίσιο των επαγγελματικών του υποχρεώσεων κατέγραψε και την εκβιομηχάνιση της χώρας, την ανάπτυξη της ναυτιλίας και την εξάπλωση της σύγχρονης αρχιτεκτονικής. Ως φωτογράφος του Εθνικού Θεάτρου εντρύφησε και στη θεατρική φωτογραφία, καταθέτοντας πολυτιμότατο υλικό για την ιστορία του. Παράλληλα με την επαγγελματική φωτογράφηση, το προσωπικό του ενδιαφέρον στράφηκε προς το ελληνικό τοπίο, τους παραδοσιακούς οικισμούς της χώρας και την καθημερινή ζωή των ανθρώπων της υπαίθρου και των πόλεων.
Η διεθνής αναγνώριση της καλλιτεχνικής αξίας του έργου του ήρθε από νωρίς. Ήταν ο μόνος Έλληνας που συμμετείχε στη μεγάλη έκθεση «The Family of Man» στη Νέα Υόρκη το 1955. Επίσης πήρε μέρος στις εκθέσεις: «Greece seen by eleven Greek photographers» στο Σικάγο το 1957, «The Pace of the European» στο Μόναχο το 1959 .
Η ισορροπημένη, συχνά αφαιρετική σύνθεση, η άψογη τεχνική, το χιούμορ και η αισιοδοξία χαρακτηρίζουν το φωτογραφικό έργο του Χαρισιάδη, ο οποίος συνδύαζε τις ξένες επιδράσεις με την ελληνική αισθητική σε ένα καθαρά προσωπικό ύφος. Τιμήθηκε από την FIAP με τις διακρίσεις AFIAP (1963) και EFIAP (1968). Πέθανε το 1993 σε ηλικία 82 ετών.
Ίσως αξίζει τον κόπο να δούμε τι έγραφε για τον Δημήτρη Χαρισιάδη ο άλλος μεγάλος Έλληνας φωτογράφος, ο Κώστας Μπαλάφας.
«Ο Δημήτρης Χαρισιάδης ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Ελληνικής Φωτογραφικής Εταιρείας. Εκεί τον γνώρισα. Μαζί με τον Γιώργο Μαραγκίδη, τον Μαυρογένη, τον Γιώργο Κογκέτσωφ, την Ελένη Βλάχου, την Βούλα Παπαϊωάννου κ.ά. Η Ε.Φ.Ε. τότε ήταν κατά κάποιον τρόπο η εκκλησία των φωτογράφων. Ο Ντίμης ήταν από τους ανθρώπους εκείνους τους εκλεκτούς, τους καλλιεργημένους, τους μορφωμένους. Ήταν ένας κύριος με τα όλα του Μια λαμπρή προσωπικότητα. Όταν χάνονται τέτοιοι άνθρωποι, η κοινωνία μας γίνεται φτωχότερη.Για μένα υπήρξε ένας πολύ καλός συνεργάτης αλλά κυρίως ένας πολύτιμος δάσκαλος της φωτογραφίας. Ήμουν βοηθός του στον κλάδο φωτογραφικών εκδηλώσεων της Ε.Φ.Ε. Θυμάμαι πολύ καλά όταν για πρώτη φορά οργανώσαμε μαζί μία φωτογραφική έκθεση στην Κύπρο. Πόσα πολλά πράγματα διδάχτηκα τότε από τον Χαρισιάδη για το στήσιμο και την οργάνωση μιας τόσο σοβαρής έκθεσης!»
