ΤΣΕΛΙΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΡΧΕΙΟ ΕΦΕ
ΤΣΕΛΙΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ 1927 - 2022 (EFIAP).
Γεννήθηκε στο Άνω Γραμματικό του νομού Πέλλας το 1927. Το 1947, σε ηλικία 20 ετών, εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη. Σκοπός του ήταν να γίνει φωτογράφος. Θήτευσε κοντά σε δύο πολύ δυνατά ονόματα της φωτογραφίας εκείνον τον καιρό, τον Ηρακλή Φοίβο και τον Μιχάλη Χαρτοματζίδη με το ψευδώνυμο Μισέλ. Ειδικεύτηκε στο ρετούς, στο οποίο ο Μισέλ θεωρούνταν εκείνη την εποχή αυθεντία. Αργότερα ανέλαβε το φωτογραφείο «Φώτο - Ολύμπια», συνεταιρικά όμως με τον φωτογράφο Κυριάκο Αποστολίδη.
Τον Δεκέμβριο 1951 κατέβηκε στην Αθήνα και εργάστηκε συνεταιρικά με τον πολύ γνωστό πορτρετίστα φωτογράφο Θωμά Νικολέρη.
Το 1953, έγινε μέλος τη ΕΦΕ και ανέπτυξε μεγάλη καλλιτεχνική δραστηριότητα, ιδιαίτερα στο χώρο του πορτραίτου στο στούντιο. Η πρώτη του σημαντική βράβευση ήταν το χρυσό μετάλλιο της FIAP που του απονεμήθηκε το 1958. Τον Αύγουστο του 1964, άνοιξε δικό του φωτογραφείο στην οδό Πατησίων 154 με το όνομα του στην ταμπέλα της επιχείρησης. Το 1964, η Ένωση Επαγγελματιών Φωτογράφων των ΗΠΑ, τον κατέταξε ανάμεσα στους (40) καλύτερους φωτογράφους στον κόσμο. Ο Χρήστος Τσέλιος, θεωρείται ένας από τους πιο σημαντικούς φωτογράφους πορτραίτου στη σύγχρονη εποχή.
Ο Χ. Τσέλιος υπογράφει εκτός άλλων, και το εμβληματικό πορτραίτο της ηθοποιού Ειρήνης Παππά, το οποίο χρονολογείται στις αρχές της δεκαετίας του 1960 της ηθοποιού Κατερίνας Χέλμη και άλλων προσωπικοτήτων της εποχής.
Ήταν υποδειγματικός ως επαγγελματίας, άριστος ως φωτογράφος καλλιτέχνης και εκλεκτό τιμητικό μέλος του Photo Club de Bordeaux της Γαλλίας και του O.G.P.H της Βιέννης - Αυστρία. Από το 1958 μετείχε με επιτυχία σε διάφορες διεθνείς εκθέσεις και βραβεύτηκε με (120) Μετάλλια και (60) Διπλώματα, συγκομιδή που εκπλήσσει ακόμη και στις μέρες μας! Το φωτογραφείο του, από τον Οκτώβριο του 1994, ανέλαβε ο γιος του Γιώργος Τσέλιος.
Η ΕΦΕ τίμησε τον Χρήστο Τσέλιο τόσο για τη προσφορά του στους κόλπους του Σωματείου, όσο και στην ελληνική φωτογραφία, με μια μεγάλη αναδρομική έκθεση με τα σπουδαιότερα έργα το 2016.
Η FIAP τον τίμησε με τον τίτλο του AFIAP το 1958 και του EFIAP το 1963
Έφυγε πλήρης ημέρων το 2022.
